De tieners hadden dit jaar een andere Kerst dan anders. Geen opvoering van een kerstspel voor ouders en jongere kinderen maar een activiteit voor hun eigen groep. Ze liepen langs plekken van St. Maartenroute en langs plekken van de Utrechtse lichtroute Trajectum Lumen. Allemaal plekken van licht op een bepaalde manier. Ze liepen aan de achterkant van de stad: over stille pleintjes, onderlangs de werven van de Oude – en Nieuwe gracht en langs de vele Sionscameren, de ‘huisjes van God’. Na afloop werd de kosterswoning omgetoverd in een restaurant en werd er heerlijk gegeten.

Lopen naar het licht, van Sint-Maarten naar Kerst: en paar quotes uit de toelichting van de tocht 

Waarom Sint Maarten met Advent en Kerst?
Sint-Maartensviering is net als Kerst een lichtfeest. De Sint-Maartensviering heeft wortels in de lichtfeesten van de Romeinen en Germanen. Er waren meer lichtfeesten in de donkere wintertijd, zo was Kerstmis eigenlijk het ‘gekerstende’ Zonnewendefeest.

Het Sint-Maartensfeest op elf november valt eigenlijk op zijn sterfdag, maar aangezien heiligen dan over gaan naar de hemelse heerlijkheid is het niet zo vreemd om dan feest te vieren. Elf november is ook zes weken voor het kerstfeest en die weken vormden vroeger een voorbereidingstijd met vasten en inkeer. De kerk heeft dat later teruggebracht tot vier weken, Advent. Er werden op die dag ook grote vuren gestookt en in de Domtoren hing aan het begin van de zestiende eeuw een speciaal voor die avond gemaakte lantaarn met dertig kaarsen. De lampions van de kinderen herinneren nog steeds aan dit aloude lichtfeest.

Wij lopen van donker naar licht. We zullen de stad van een andere kant leren kennen. We lopen in het donker in de onderwereld en keren weer terug naar boven in het licht. En we zullen Sint Maarten, die zorgde voor lichtpuntjes in een donkere wereld  leren kennen. Onderweg kwamen we langs bijzondere straatjes in de binnenstad die iedereen kent, maar waarvan de bijzondere betekenis bij veel mensen niet bekend is.

Tijdens de middeleeuwen, maar ook daarna, stond in Europa Sint-Maarten symbool voor samen delen, barmhartigheid, compassie en liefdadigheid. Dat was zeker ook in Utrecht het geval. Een van de vormen van barmhartigheid was de zorg voor de armen en kwetsbaren. Zo werden er door rijke burgers en de geestelijkheid gasthuizen en armenhuisjes gesticht. Armen van 50 jaar en ouder mochten er gratis wonen, daarom werden ze ook wel vrijwoningen genoemd. In Utrecht werden ze vaak op een rij langs de straat gebouwd en bevatten een kamer. Vandaar ook de naam ‘Godscameren’, want ze waren ter ere van God. De bewoners werden tot ver in de twintigste eeuw jaarlijks, maar ook op feestdagen, bedeeld met turf, olie, voedsel, kleren en geld. Maar op Sint-Maartensavond kreeg iedereen nog eens ‘x stuivers’ en op Sint-Maartensdag was dat ‘i stuiver aan geld en ij stuiver aan brood’ .